Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ένα σχόλιο-απάντηση στο κίνημα αντεμβολιασμού...

Γράφει η Τζίνα Μοσχολιού στο in.gr για τα εμβόλια και δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε: Το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό και η χρήση του "γιατρού Google" και της "Ελληνίδας μαμάς-παντογνώστριας" στο FB, ως αποκλειστικούς συμβούλους είναι καταστροφική για τη δημόσια υγεία:

"Διαβάζει κανείς από τα στοιχεία για τα κρούσματα της γρίπης και της ιλαράς που δημοσιεύει το ΚΕΕΛΠΝΟ; Σύμφωνα με τα τελευταία, οι θάνατοι από επιπλοκές της εποχικής γρίπης φέτος έχουν φτάσει τους 37 και τα κρούσματα που έφτασαν ως τις ΜΕΘ είναι 104. Σε ότι αφορά δε τους θανάτους, το ΚΕΕΛΠΝΟ σημειώνει ότι τα 32 από τα 37 κρούσματα ανήκαν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για την οποία συστήνεται εμβολιασμός. Οι ειδικοί εξηγούν, άλλωστε, πως ακόμη κι αν το εμβόλιο της γρίπης έχει χαμηλή κάλυψη, η χαμηλή είναι καλύτερη από τη μηδενική. Αν και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να το επισημάνει αυτό, φτάσαμε να χρειάζεται η επισήμανση. Φέτος μάλιστα η οδηγία για τον εμβολιασμό της γρίπης δεν ανέφερε απλώς τους ανήκοντες σε ομάδες υψηλού κινδύνου αλλά και όποιον άλλον επιθυμεί. Παρόλα αυτά το «αν δεν ανήκεις σε ομάδα υψηλού κινδύνου γιατί να το κάνεις μωρέ» το λένε ακόμη αρκετοί γιατροί.
Τα στοιχεία της ιλαράς είναι ακόμη πιο αποκαρδιωτικά. Τα επιβεβαιωμένα κρούσματα έφτασαν τον κάπως εξωφρενικό αριθμό των 2.591 που αναμένεται να αυξηθεί στο προσεχές διάστημα. Οι θάνατοι είναι, μέχρι τώρα, 3, μεταξύ άλλων μιας 35χρονη γυναίκας από το γενικό πληθυσμό (σ.σ. ο κομψός τρόπος για να επισημαίνει η σχετική ανακοίνωση πως δεν επρόκειτο για Ρομά ή πρόσφυγα κλπ) η οποία είχε εμβολιαστεί ανεπαρκώς, με μια δόση.
Την ίδια ώρα αν κάποιος άνθρωπος με γερά νεύρα αποφασίσει να κάνει βουτιά στην παράλληλη πραγματικότητα των ομάδων και σελίδων αντιεμβολιαστών θα διαπιστώσει πως η υποστήριξη και το ενδιαφέρον για τις θεωρίες τους αυξάνεται ενώ θα διαβάσει και διάφορες αναρτήσεις και σχόλια για γιατρούς που τους ενθαρρύνουν φτάνοντας ακόμη και σε ακραία αντιδεοντολογικές (για να μην πούμε παράνομες) πρακτικές.
Το φαινόμενο δεν είναι, βεβαίως, ελληνικό και έχει και ρίζες και ουρές. Από τη μια, το κύμα ενός new age υγιεινισμού γίνεται όλο και πιο μοδάτο και οι περίεργες αντιλήψεις περί ενός ολιστικού «wellness» εισβάλλουν αργά κι αθώα στη mainstream σφαίρα. Από τις επικίνδυνες θεωρίες όπως, π.χ., αυτή περί «καθαρής διατροφής», και τη σύνδεση τους με σοβαρές ασθένειες, ως την αμφισβήτηση της σύγχρονης δυτικής ιατρικής, η απόσταση είναι μια λαχανίδα δρόμος. Μια άλλη παράμετρος είναι η διαδεδομένη αντίληψη ότι οι φαρμακευτικές άγονται και φέρονται με μόνο σκοπό το κέρδος, σε αγαστή συνεργασία με τους γιατρούς και τους διεφθαρμένους φορείς. Ενώ προφανώς ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες έχουν σκοπό το κέρδος, η άποψη ότι τα εμβόλια είναι δηλητήρια συγκρούεται με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο κόσμος δεν πεθαίνει πια από τις ασθένειες προηγούμενων αιώνων. Αν και οι συνωμοσιολόγοι σίγουρα έχουν κάποια απάντηση και γι’αυτό.
Αναρωτιέται κανείς αν το θέμα είναι πολιτικό; Σαφώς και είναι! Η δημόσια υγεία είναι ευθύνη της πολιτείας και η απόφαση να μην εμβολιαστεί κάποιος ή να μην εμβολιάσει το παιδί του δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, το κατάλαβαν φέτος, με αφορμή και την ιλαρά, και αυστηροποίησαν αποφασιστικά, με ποινές και κυρώσεις, το νομικό πλαίσιο για τον εμβολιασμό των παιδιών (γιατί, παρά την κοινή παρανόηση, τα παιδιά, όχι, δεν ανήκουν στους γονείς τους για να τα κάνουν ό,τι τους καπνίσει). Εδώ διαβάζουμε ότι γονείς ανταλλάζουν τιπς και πληροφορίες για το ποιος γιατρός θα τους υπογράψει πλαστό πιστοποιητικό εμβολιασμών για να γράψουν το παιδί σχολείο και δεν ανοίγει μύτη. Παράλληλα, πρακτικές όπως η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός εμφανίζονται ακόμη και σε συμβατικά ΜΜΕ ως αντίστοιχης αξιοπιστίας με τη συμβατική ιατρική, και το θέμα της γρίπης και της ιλαράς δεν αξιολογείται ψηλά στην επικαιρότητα, με εξαίρεση το περιστατικό του θανάτου του Στέλιου Σκλαβενίτη που, δυστυχώς, δεν έγινε ευκαιρία για να στείλουν αρχές και ΜΜΕ τα ανάλογα μηνύματα στο κοινό. Τι ακριβώς περιμένουν οι αρχές για να δώσουν οδηγίες, να εξαπολύσουν έρευνες, να εντοπίσουν πηγές παραπληροφόρησης που δεν είναι απλώς «άποψη» αλλά άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και, ενίοτε, υποκρύπτουν και κέρδος για ορισμένους τσαρλατάνους; Δεν έχουμε προχωρήσει λίγο από την εποχή του νερού του Καματερού;
Τέλος, το πιο προφανές: τόσο καιρό αρρωσταίνει και πεθαίνει κόσμος και δεν έχει γίνει ούτε μια επίσημη, μεγάλη, εθνική καμπάνια για τους εμβολιασμούς με καταχωρήσεις παντού, με συνεντεύξεις και δηλώσεις και σποτ στο prime time σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Τι ακριβώς περιμένει η πολιτεία και τι την εμποδίζει; Μήπως δεν θα ταίριαζε μια τέτοια καμπάνια σε μια κυβέρνηση που κυνηγά με λύσσα ως σκάνδαλα τις καμπάνιες των προηγούμενων; Ή μήπως θα την παρεξηγούσαν για συμπάθεια στις κακές φαρμακευτικές; Εικασίες καχύποπτων είναι αυτές φυσικά, εξάλλου καμιά φορά η απάντηση μπορεί να είναι η πιο προφανής, εν προκειμένω, η αδιαφορία."

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Ένα σχόλιο για την κατάργηση της καταβολής των εξόδων κηδείας από τον ΕΦΚΑ

Τελικά οι παροχές του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα θυμίζουν τους "10 μικρούς νέγρους" της Αγκάθας Κρίστι - μία-μία εξαφανίζονται από προσώπου γης...Η πιο πρόσφατη απώλεια ήταν τα
έξοδα κηδείας και τα επιδόματα απολύτου αναπηρίας, τα οποία καταργούνται για όσους τα έχουν υποβάλλει από 12.5.2016 και εντεύθεν.
Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ζητήσει εδώ και 2 χρόνια (!!!) έξοδα κηδείας και δεν τα έχουν πάρει (ή ακόμα χειρότερα θα τους ζητηθούν αναδρομικά) το αφήνουμε ασχολίαστο: είναι τουλάχιστον τραγικό και απάνθρωπο, ακόμα και από μια δήθεν "αριστερή" κυβέρνηση.
Για αρκετές δεκαετίες, η καταβολή των εξόδων κηδείας ήταν μέσα στις παροχές του ασφαλιστικού μας συστήματος και ελάφρυναν το οικονομικό βάρος της ανθρώπινης απώλειας. Τα τελευταία χρόνια - και εν μέσω οικονομικής κρίσης - η συνεισφορά αυτή ήταν βασική οικονομική αρωγή: υπάρχουν συνανθρώποι μας που έχασαν τους δικούς τους και κατέβαλλαν τα έξοδα κηδείας κάνοντας οικογενειακούς εράνους, προσδοκώντας ότι το ασφαλιστικό ταμείων των αποθανόντων θα συνείσφερε σ' αυτά κατά τα προσδοκώμενα. Αλλά ένα πρόσφατο διευκρινιστικό έγγραφο του ΕΦΚΑ ξεκαθαρίζει τα πράγματα: Αιτήσεις μέχρι 12.5.2016, κρίνονται με βάση το προϊσχύον νομικό πλαίσιο (καταστατικές, γενικές ή ειδικές διατάξεις). Αντίστοιχες αιτήσεις από 13.5.2016 θα πρέπει να απορρίπτονται, καθώς ο Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης του ΕΤΕΑΕΠ χορηγεί αποκλειστικά την επικουρική σύνταξη και παύει από την έναρξη ισχύος του νόμου 4387 να χορηγεί λοιπές παροχές, όπως έξοδα κηδείας και επίδομα απολύτου αναπηρίας.
Το χειρότερο στην όλη υπόθεση όμως είναι ότι αυτό, όπως και τόσα άλλα, έγινε με έγγραφο και όχι επίσημη ανακοίνωση ή εγκαιρη ενημέρωση. Έγινε, όπως και πολλά άλλα πράγματα, καθυστερημένα αφορώντας χιλιάδες ασφαλισμένους, που εκ των υστέρων καλούνται είτε να ξεγράψουν τα χρήματα αυτά ή να τα επιστρέψουν.
Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να έπαιρνε θέση η κυβέρνηση. Αλλά αυτό θα προϋπόθετε ευθιξία που προφανώς δεν υπάρχει ή δεν μπορεί ν' απαιτηθεί από ανθρώπους που έχουν μετακινήσει δεκάδες φορές τις "κόκκινες γραμμές" τους...

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

"Χρυσή βίζα"- σε όσους έχουν πολλά λεφτά και μόνο...

Τελικά η ζωή είναι πολύ περίεργη. Ο ΣΥΡΙΖΑ – που προεκλογικά ήταν υπέρμαχος των δικαιωμάτων των παιδιών των μεταναστών και υποσχόταν να κάνει πιο εύκολη την απόκτηση της ελληνικής εθνικότητας από αυτά – τελικά αντί να φέρει νομοσχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση, φέρεται να ετοιμάζεται να προσφέρει και ελληνικό διαβατήριο (όχι στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην χώρα μας) αλλά σε οικονομικούς “πρόσφυγες”-μεγαλοκεφαλαιούχους.
Την είδηση έφερε στη δημοσιότητα η εφημερίδα “Real News” σε πρόσφατο ρεπορτάζ της: σ' αυτό  αναφέρεται ότι η κυβέρνηση με πρωτοβουλία του ανεκδιήγητου κ. Πιτσιόρλα (πρώην υβριστή – νυν καλύτερου φίλου – του κυρίου Τσίπρα) ετοιμάζεται ν' αλλάξει το νομικό πλαίσιο, προσφέροντας 5ετή άδεια παραμονής και πιθανότατα ελληνικό διαβατήριο σε όσους αλλοδαπούς αποκτούν επενδυτικά προϊόντα ύψους 300 εώς 500 χιλιάδων ευρώ ή καταθέτουν τουλάχιστον 1 εκατομμύριο ευρώ είτε σε repos του ελληνικού Δημοσίου είτε σε εταιρείες επενδύσεων ακίνητης περιουσίας. Με λίγα λόγια όπως επενδύει σε εταιρείες που αγοράζουν (από το Δημόσιο ή ιδιότητες) έναντι πινακίου φακής μεγάλες εκτάσεις, θα επιβραβεύεται παίρνοντας ελληνική υπηκοότητα – προφανώς για το καλό που θα μας κάνει.
Η χώρα μας μέχρι στιγμής έχει παρεμφερές πρόγραμμα, το οποίο προφανώς θέλει να διευρύνει. Μέχρι στιγμής υπάρχει εν ενεργεία ένα πρόγραμμα “χρυσής βίζας” (όπως λέμε “χρυσής ζύμης”), σύμφωνα με το οποίο όποιος αγοράσει ακίνητο 250 χιλιάδων ευρώ (ένα μέσο σπίτι δηλαδή σε μια ακριβή περιοχή της Αττικής – και όσο θα κάνουν σε λίγο τα σπίτια που  θα πουλάει ο “σύντροφος” του Αλέξη Τσίπρα, Λάτσης στο Ελληνικό) παίρνει αυτόματα και 5ετή άδεια εισόδου στην χώρα μας. Στα 5 χρόνια που υπάρχει το πρόγραμμα έχουν εκδοθεί περίπου 2.400 τέτοιες άδειες, πράγμα που έχει στεναχωρήσει τον κύκλο του κυρίου Πιτσιόρλα, ο οποίος βλέπει την Κύπρο και την Μάλτα να έχουν βγάλει πάνω από 4 δις ευρώ έκαστη από τις παραχωρήσεις υπηκοότητας και διαβατηρίου.
Το αστείο (μην πούμε γελοίο) της υπόθεσης είναι ότι η χώρα μας έχει κάνει ολόκληρη διαφημιστική καμπάνια στην Κίνα για να προωθήσει την ιδέα του πόσο “φτηνή” είναι η χώρα μας (αφού για να πάρει κανείς αντίστοιχα δικαιώματα σε άλλες χώρες πρέπει να “επενδύσει” περισσότερα χρήματα). Δηλαδή δεν φτάνει που κάποιος μπορεί ν' αγοράσει έναντι πινακίου φακής υψηλής αξίας ακίνητα στην χώρα μας, το διαφημίζουμε κιόλας προσφέροντας “δώρα”...
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι τέτοιες πρακτικές δεν αρέσουν στην Ε.Ε., που βλέπει ένα διαγωνισμό μειοδοσίας από διάφορες “φτωχές” χώρες της Ε.Ε., για το χρηματικό όριο πάνω από το οποίο αποκτώνται δικαιώματα παραμονής / διαμονής / απόκτησης υπηκοότητας από “περίεργους” ολιγάρχες ή κατόχους “μαύρου χρήματος”.
Την ίδια ώρα έχουμε παιδιά που γεννήθηκαν στην χώρα μας, πήγαν σχολείο και δουλεύουν εδώ να μην έχουν δικαιώματα ή ακόμα και αν έχουν στην θεωρία να μην έχουν πρόσβαση σ' αυτά στην πράξη.
Αλλά δυστυχώς αυτά δεν έχουν 250 χιλιάδες ευρώ ν' αγοράσουν ένα ακίνητο ή δεν έχουν διαθέσιμα  1 εκατομμύριο ευρώ για να επενδύσουν σε ένα επενδυτικό fund θ' αγοράσει μαζικά ακίνητα στην χώρα μας, για να κάνει πολυτελείς κατοικίες ή boutique hotels για ευκατάστατους τουρίστες...

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Να το πως έβαλε "στο κυνήγι" η κυβέρνηση και τα ζώα συντροφιάς...

Είναι τραγικό να είσαι κυβέρνηση και να θες ν' αφήσεις το στίγμα σου σ' ένα τομέας, αλλά όντας περιορισμένων δυνατοτήτων, αντί ν' αφήνεις καλό όνομα να καταλήγεις περίγελος και στόχος ακόμα και εκείνων που κάποτε ήταν οι καλύτεροί σου φίλοι.
Τελευταίο παράδειγμα για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι η περίπτωση Τσιρώνη και το περιβόητο νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς το οποίο ανακοινώθηκε, συζητήθηκε και τελικά αποσύρθηκε, αφού υπήρξε άνωθεν παρέμβαση και γενικό ξεμπρόστιασμα σε όλα τα επίπεδα...
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: έχοντας λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της χώρας, η κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει μια ακόμα "τομή" στο θέμα των ζώων συντροφιάς. Θεωρώντας ότι το υπάρχον πλαίσιο ευθύνης ήταν ασαφές καθώς και ότι υπήρχε ένα χρηματοδοτικό κενό για την διαχείριση των αδεσπότων, προώθησε ένα νομοσχέδιο το οποίο μεταξύ των άλλων: α) ποινικοποιούσε τη φιλοζωία αφού όποιος έδινε τροφή και νερό σε αδέσποτα (που ασυνείδητοι πετούσαν στον δρόμο) κινδύνευε με πρόστιμα (!!!),  ενώ οι κτηνίατροι καλούνταν να ΜΗΝ εξετάζουν ζώα τα οποία είναι άρρωστα, τραυματισμένα ή δηλητηριασμένα τα οποία δεν είχαν σήμανση. β) εισήγαγε την έννοια της "μη σύννομης" θανάτωσης, μειώνοντας τις ποινές φυλάκισης και τα πρόστιμα σε περίπτωση πνιγμού, σύνθλιψης, δηλητηρίασης και κρεμάσματος των ζώων, γ) περιοριζόταν σε ότι αφορά "σκύλους και γάτες" αφήνοντας στην άκρη τα υπόλοιπα ζώα συντροφιάς, δ) εισήγαγε περιορισμούς του αριθμού των ζώων στις κατοικίες και τα διαμερίσματα υπό την ποινή προστίμου, κάτι το οποίο αναμφίβολα θα οδηγούσε σε αύξηση των ρυθμών εγκατάλειψης ζώων στους δρόμους, στα πάρκα και στις πλατείες, ε) δημιουργούσε επιτροπές "ευθανασίας" από τις οποίες απουσίαζαν οι φιλόζωοι, με προφανή σκοπό στ) απαγόρευε την υιοθεσία νεαρών ζώων (αντί να την ενθαρρύνει) και ζ) πετούσε το μπαλάκι της χρηματοδότησης των δομών φιλοξενίας αδεσπότων (που με το νομοσχέδιο μετατρέπονταν σε δομές ευθανασίας) αποκλειστικά στους φιλόζωους και τους δήμους, δημιουργώντας "ταμείο φιλοζωϊας" (ανάλογο προφανώς με το ταμείο αλληλεγγύης το οποίο λειτουργεί ως "στόκος για τον χειμώνα" όσο αφορά την κάλυψη καθημερινών αναγκών του Δημοσίου) που θα χρηματοδοτούνταν από πωλήσεις ζώων και προϊόντων από κτηνιατρικά καταστήματα.
Σ' αυτό το σημείο αξίζει ν' αναφέρουμε ορισμένες αλήθειες όσο αφορά τη φιλοζωία στην χώρα μας: Καταρχήν οι Έλληνες δεν ήταν ποτέ φιλόζωοι - στα σύγχρονα χρόνια πάντα (γιατί οι αρχαίοι ήταν και παραήταν). Από την αρχή όμως του Μνημονίου και μετά το κακό της μαζικής εγκατάλειψης και βασανισμού αδεσπότων (με πρόσφατο παράδειγμα αυτό των δύο στρατιωτών) παράγινε. Αυτό έβαλε μεγαλύτερο βάρος στους εναπομείναντες φιλόζωους (που ταϊζουν όχι μόνο τα δικά τους αλλά και αρκετά ακόμα αδέσποτα στις γειτονιές που μένουν). Οι δε φιλοζωϊκές δρον περισότερο από ένστικτο, με μικρή υποστήριξη και χωρίς σχέδιο το οποίο θα οδηγήσει στον περιορισμό των αδεσπότων. Παρομοίως και οι δήμοι που βρέθηκαν ξαφνικά με μια τεράστια ευθύνη, και χωρίς πόρους και χώρους να διαχειριστούν με υπευθυνότητα τις δομές φιλοξενίας και υιοθεσίας αδεσπότων - οι περισσότεροι απ' αυτούς πέταξαν ευχαρίστως "το μπαλάκι" στις φιλοζωϊκές, δίνοντας ψίχουλα ως "αμοιβή διαχείρησης".
Αυτό το σκηνικό δημιούργησε ένα απίστευτο παραεμπόριο αδεσπότων από μερίδα "φιλόζωων", τα οποία προωθούνται όχι μόνο για υιοθεσία από καλοπροαίρετες οικογένειες της Δυτικής Ευρώπης, αλλά δυστυχώς και ως πειραματόζωα ή "ντελικατέσεν" σε τρίτες χώρες: είναι αυτό ακριβώς που προσπαθεί - άγαρμπα - ν' αποφύγει η κυβέρνηση απαγορεύοντας (σχεδόν) τις υιοθεσίες από πολίτες της Ε.Ε.
Επίσης πέραν της κατάστασης που περιγράψαμε στις προηγούμενες παραγράφους, είναι γενικά αποδεκτό ότι το "τσιπάρισμα" των ζώων συντροφιάς απέτυχε παταγωδώς (λόγω κόστους) ενώ τα δικαστήρια στα οποία καταλήγουν (λίγες) περιπτώσεις κακοποίησης ή εγκατάλειψης, δίνουν μικρότερες ποινές από τις πρέπουσες γιατί τα πρόστιμα θεωρούνται "εξοντωτικά".
Το υπάρχον νομικό σχέδιο επομένως θέλει αλλαγές. Αλλά η λύση δεν είναι η αντιμετωπίση των φιλόζωων ως "εν δυνάμει" εγκληματιών, ούτε η φιλοζωία μπορεί να θεωρείται ως "πολυτέλεια" για να επιβάλλονται επιπλέον φόροι σ' όσους αγοράζουν (νόμιμα) ζώα ή αγοράζουν φάρμακα και τροφές γι' αυτά. Επίσης δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν ειδικά προγράμματα στείρωσης (το ΕΣΠΑ εξάλλου μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιες δράσεις) και οποιαδήποτε δράση να επαφίεται σε εθελοντές κτηνιάτρους και στην διάθεση των φιλόζωων να πληρώσουν 150-200 ευρώ πηγαίνοντας σε ιδιώτες. Είναι δε αδιανόητο το κράτος να επιβάλλει στους Δήμους τη δημιουργία δομών φιλοξενίας αλλά να μην τις χρηματοδοτεί, επιστρέφοντας το πρόβλημα στις φιλοζωϊκές εταιρείες οι οποίες λειτουργούν (πολλές φορές) χωρίς επιστημονική κάλυψη, με εθελοντές και χάρις τη καλή διάθεση των μελών και των χρηματοδοτών τους.
Επομένως η μαζική αντίδραση φιλόζωων και φορέων (προεξάρχουσας της Πανελλήνιας Φιλοζωϊκής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας που βάζει "τα πράγματα στη θέση τους" με ωραίο τρόπο εδώ), ήταν αναμενόμενη και επιβεβλημένη. Στο κάτω-κάτω και τα ζώα έχουν ψυχή...

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Απολύσεις στις τράπεζες - τριγμοί στις τοπικές κοινωνίες και αύξηση της ανεργίας

Μια βόλτα στις επαρχιακές πόλεις τους τελευταίους μήνες, αναδεικνύει ένα σοβαρότατο πρόβλημα το οποίο τυγχάνει όμως μικρής προβολής: τα υποκαταστήματα των των συστεμικών τραπεζών κλείνουν το ένα μετά το άλλο, και οι υπηρεσίες "συγχωνεύονται" δηλ. πλέον δεν προσφέρονται όλες οι υπηρεσίες σε όλα τα (εναπομείνοντα) υποκαταστήματα, αλλά οι βασικές (συναλλαγές στο γκισέ) και μόνο.

Το φαινόμενο αυτό αφορά πολλούς (ιδιοκτήτες ακινήτων, εργαζομένους, τοπικές οικονομίες) αλλά λίγοι μιλούν και ο λόγος απλός: οι τράπεζες έχουν "άκρες" με όλους. Δίνουν δάνεια ή διαχειρίζονται ήδη υπάρχοντα και διαθέτουν κονδύλια για διαφημιστικό χρόνο ή χορηγίες. Λίγοι θα έχουν το κουράγιο να φέρουν στο φως ιστορίες που θα φέρουν αρνητική δημοσιότητα - σε μια περίοδο που κανένας τραπεζίτης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως "δημοφιλής". Οι τράπεζες θα φροντίσουν ώστε να υπάρξει "τιμωρία" σε περίπτωση που τέτοιες ειδήσεις πάρουν διαστάσεις.

Το φαινόμενο θα συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό ενώ παράλληλα έρχεται κύμα απολύσεων εργαζομένων. Αυτό εξάλλου επιτάσει και η λογική (τους): Λιγότερα υποκαταστήματα, λιγότερες ανάγκες για προσωπικό. Η τεχνολογία και η κρίση έφεραν (και θα συνεχίσουν να φέρνουν) δραματικές αλλαγές.

Και οι αλλαγές θα γίνουν στα ζητήματα που απασχολούν - εντονότατα - τις τράπεζες, δηλαδή τα κόκκινα δάνεια, τους πλειστηριασμούς και το (μισθολογικό και λειτουργικό) κόστος. Τα κόκκινα δάνεια και οι πλειστηριασμοί θα "λυθούν" με παρέμβαση των δανειστών - και με την επιβολή μνημονιακής νομοθεσίας.

Απομένει η μείωση του λειτουργικού και του μισθολογικού κόστους: Το πρώτο μειώνεται με το κλείσιμο των καταστημάτων. Η μείωση όμως του μισθολογικού (που συνδέεται και με την αύξηση της ανεργίας - ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα, ειδικά για την προεκλογική φάση στην οποία εισερχόμαστε σιγά-σιγά) περνάει σε άλλη διάσταση:  Η περίοδος των συμφωνιών για οικειοθελή αποχώρησης με ισχυρά οικονομικά κίνητρα έχει παρέλθει. Τα δεδομένα αλλάζουν και έτσι με την πίεση της ΕΚΤ και των μετόχων (πλην του Δημοσίου το οποίο σφυρίζει αδιάφορα ως συνήθως) οι τράπεζες περνούν σε περίοδο απολύσεων. Αναλυτές εκτιμούν ότι μέχρι το τέλος του 2020 θα υπάρξουν απολύσεις περίπου 4 εώς 5 χιλιάδων εργαζομένων - αριθμός τεράστιος για τα δεδομένα του τραπεζικού τομέα και της οικονομίας γενικότερα.

Οι εποχές που οι "αποχωρούντες"-απολυμένοι λάμβαναν παχυλά μπόνους έχουν παρέλθει. Όσοι απολυθούν θα λάβουν, όπως είναι φυσικό, τη νόμιμη αποζημίωση η οποία σε κάποιες περιπτώσεις ίσως είναι ενισχυμένη από ένα μικρό επιπλέον ποσό. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι αυτές οι μειώσεις στο προσωπικό ήταν στο πλάνο εδώ και χρόνια (και οι φήμες λένε ότι οι μνημονιακές μειώσεις στις αποζημιώσεις έγιναν ακριβώς για να εξυπηρετηθούν οι απολύσεις στις τράπεζες). Οι μειώσεις στο προσωπικό γίνονται και με το πρόσχημα της επέκτασης της χρήσης της τεχνολογίας και όχι μόνο γιατί μειώνονται τα υποκαταστήματα. Παράλληλα οι διοικήσεις φαίνεται να μελετούν κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει και σε επίπεδο τραπεζών η δοκιμασμένη σε άλλους κλάδους τακτική της ανάθεσης συγκεκριμένου έργου σε άλλη εταιρεία. Ήδη τα δάνεια τα διαχειρίζονται εδώ και καιρό "άλλοι", ενώ υπάρχουν αρκετοί ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι σε περιόδους που υπάρχουν αυξημένες ανάγκες. Δεν αποκλείεται επομένως να υπάρχει και συνέχεια αφού οι "ενοικιαζόμενοι" κοστίζουν λιγότερο, δεν απεργούν και δεν επιβαρύνουν με ασφαλιστικές εισφορές τα τραπεζικά ιδρύματα.

Το πανηγύρι ξεκίνησε και δύσκολα θα σταματήσει...