Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Εις μνήμην Χάρρυ Κλυνν...

Η είδηση του θανάτου του Χάρρυ Κλυνν σκόρπισε θλίψη στο άκουσμά της. Ο σπουδαίος αυτός κωμικός τα τελευταία 2 χρόνια είχε αποσυρθεί από τα κοινά, χτυπημένος από προβλήματα υγείας και από τον αδόκητο χαμό του γιού του Νίκου.
Ο Χάρρυ Κλυνν ήταν από τους τελευταίους μεγάλους κωμικούς του ελληνικού σινεμά και θεάτρου της δεκαετίας του 1960, αλλά είχε την ατυχία ν' αρχίσει να πρωταγωνιστεί κατά την περίοδο πτώσης του ελληνικού σινεμά. Οι ταινίες του ήταν λίγες (αν και πολύ επιτυχημένες). Αυτό όμως δεν τον πτόησε γιατί έκανε μεγάλη καριέρα στο θέατρο, σατυρίζοντας (πολλές φορές όμως χρησιμοποιώντας "ευκολίες") τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Επίσης ξεχωριστή ήταν η καριέρα του στη δισκογραφία όπου πούλησε εκατοντάδες χιλιάδες δίσκους, ηχογραφώντας σατυρικά σκετσάκια και τραγούδια. Αυτό που έκανε όμως τον Χάρυ Κλυνν να ξεχωρίζει ήταν ότι ήταν ένας ενεργός άνθρωπος, που δε φοβήθηκε να εκφέρει γνώμη για ότι απασχολούσε τον μέσο Έλληνα. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο (ήταν πρόεδρος του "Απόλλωνα Καλαμαριάς" για χρόνια και προσπάθησε ν' αλλάξει το ποδόσφαιρο προς το καλύτερο) και την πολιτική, ενώ ήταν ενεργός σε οργανώσεις του Ποντιακού ελληνισμού, έγραφε βιβλία και ζωγράφιζε.
Για τη βιογραφία του, θα διαβάσετε περισσότερα και εγκυρότερα ίσως αλλού. Αυτό που αξίζει να θυμόμαστε από τον Χάρρυ Κλυνν είναι το ότι ήταν ένας αυθεντικά αστείος κωμικός, που στηριζόταν περισσότερο στο ταλέντο του, παρά στο κείμενό που παρουσίαζε. Ήταν πρωτοπόρος (στην ουσία εισήγαγε το stand up comedy στην χώρα μας) και δε δίστασε να τσακαλώσει την εικόνα του για να πει αυτό που θεωρούσε σωστό.
Για όλα αυτά ήταν ξεχωριστός...










Το κορυφαίο του τραγούδι...

Και μια εκ βαθέων εξομολόγηση στον Νίκο Χατζηνικολάου στο "Ενώπιος Ενωπίω"...

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Προσεχώς - Ελλάδα η χώρα κατοικίας των Ευρωπαίων συνταξιούχων

Το πρόσφατο Red Business Forum της Αθήνας ήταν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ευκαιρία (για όλους έχουν τον χρόνο και την όρεξη) να πληροφορηθεί κανείς τα όσα ΘΑ γίνουν επιχειρηματικά στο κοντινό μέλλον στην χώρα μας.
Πέραν των ήδη γνωστών (δηλ. του πάρτυ ξεπουλήματος που συνεχίζεται με νέο στοκ από την κυβέρνηση), αυτό που μάθαμε (ευτυχώς) ήταν και ο σχεδιασμός της Ν.Δ. για την αγορά ακινήτων στην χώρα μας.
Εκεί η αρχή δεν είχε κάποια πρωτοτυπία (δηλ. ξανακούσαμε ότι ο ΕΝΦΙΑ θα μειωθεί μόλις γίνει η ΝΔ κυβέρνηση - αν δεν προλάβει να τον "καταργήσει" μαζί με τα μνημόνια ο Τσίπρας) ενώ η συνέχεια ήταν αναμενόμενη (δηλ. ακούσαμε ότι η ΝΔ θα "στηρίξει" το πρόγραμμα της "χρυσής βίζας" προφανώς με ένα τρόπο παρόμοιο μ' αυτό της παροχής εξοργιστικών κινήτρων που ετοιμάζει η κυβέρνηση και για το οποίο έχουμε γράψει εδώ). Το "κλου" όμως της ομιλίας της κυρίας Μπακογιάννη, που μίλησε εκ μέρους της ΝΔ στο forum, ήταν η επαναφορά της παλιάς πρότασης Παπακωνσταντίνου για παροχή φορολογικών κινήτρων σε όσους Ευρωπαίους συνταξιούχους αγοράσουν σπίτια στην χώρα μας. Τότε η πρόταση "θάφτηκε" (μαζί με τον εμπνευστή της) και έμεινε στα χαρτιά, όμως τώρα επανέρχεται: «Εξετάζουμε την παροχή φορολογικών κινήτρων σε συνταξιούχους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα. Το πέτυχαν η Πορτογαλία και η Κύπρος. Μπορούμε να το πετύχουμε κι εμείς.» Δήλωσε με απλά λόγια η αρμόδια τομεάρχης της ΝΔ (ολόκληρη η σχετική δηλώση βρίσκεται εδώ).
Και εδώ είναι το οξύμωρο: οι Έλληνες ξεπουλάνε όσο-όσο την περιουσία τους (γιατί η φορολόγηση είναι αβάσταχτη), αποποιούνται τις κληρονομιές και ακίνητά των συγγενών τους μαζικά (έχουμε γράψει σχετικά εδώ) - οι δε Έλληνες συνταξιούχοι είναι στο στόχαστρο και έχουν υποστεί καμιά δεκαριά μειώσεις στις συντάξεις τους από την αρχή των μνημονίων. Γι' αυτούς δεν υπάρχουν φορολογικά κίνητρα, ούτε ν' αγοράσουν, ούτε να κρατήσουν ή ν' αξιοποιήσουν την περιουσία τους. Για να έρθουν όμως Ευρωπαίοι συνταξιούχοι στην χώρα μας, το ελληνικό κράτος θα βρει χρήματα ώστε να υπάρξουν φοροαπαλλαγές. Ακούγεται οξύμωρο, αλλά είναι πραγματικότητα...
Θα μας πείτε: "μα όταν έρθουν θα φέρουν και τις συντάξεις τους μαζί". Ναι είναι αλήθεια. Αυτό όμως που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι ένα σημαντικό ποσοστό απ' αυτούς εργάζονται παράνομα, νοικιάζουν παράνομα τα σπίτια τους στις σχετικές πλατφόρμες και γενικά λειτουργούν μ' ένα τρόπο που ενισχύει την παραοικονομία και δε βοηθάει τα φορολογικά έσοδα του κράτους. Για να μη γράψουμε για την γκετοποίηση, την επιβάρυνση στο εθνικό σύστημα υγείας (το οποίο υποφέρει από ελλείψεις) και τον κίνδυνο να καταντήσει η Ελλάδα ένας απέραντος οίκος ευγηρίας, όπου οι Έλληνες (όσοι απομείνουν) θα καταλήξουν να γίνουν νοσοκόμοι των Ευρωπαίων ηλικιωμένων...
Αν αυτό είναι το όνειρο της ΝΔ, τότε αλίμονό μας...

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Κανένα πειθαρχικό θα γίνει ρε παιδιά;

Περίπου ένα χρόνο πριν είχε ξεσπάσει ένας μεγάλος καβγάς μεταξύ του ΕΦΚΑ και της εφημερίδας "Ελεύθερος Τύπος", με τη δεύτερη να κατηγορεί τον οργανισμό ότι κωλοσιεργούσε τη διαδικασία συγκρότησης του πειθαρχικού του συμβουλίου με αποτέλεσμα την ατιμωρησία "επίορκων" υπαλλήλων και τον οργανισμό να κατηγορεί την εφημερίδα για άγνοια και παραπληροφόρηση...Το θέμα έμεινε κάπου εκεί, με την κοινή γνώμη να επαναπαύεται στις διαβεβαίωσεις του οργανισμού ότι "όλα είναι υπό έλεγχο"...
Απ' ότι φαίνεται όμως, αν και έχουμε μπει για τα καλά στο 2018, το πειθαρχικό του οργανισμού (αν και είναι πλέον ενεργό και συγκροτημένο) συναντάει δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου η τέλεση παραπτωμάτων έχει αποδειχθεί και δεν υπάρχουν απλώς ενδείξεις. Η κωλυσιεργία που υπάρχει ανάγκασε τον οργανισμό να προσφύγει στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ώστε να έχει τα νώτα του καλυμένα), το οποίο όμως "έβαλε τα πράγματα στη θέση τους" και εγκάλεσε τον ΕΦΚΑ υπενθυμίζοντάς του την υποχρέωσή του να σιγουρεύει ότι τα πειθαρχικά γίνονται στην ώρα τους και οι αποφάσεις βγαίνουν εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου (διαβάστε σχετικά εδώ).
Ο ΕΦΚΑ αποτελεί ένα απλό παράδειγμα του κατά πόσο η νομοθεσία καταστρατηγείται και οι ποινές δεν αποδίδονται ως πρέπει, ενώ ακόμα και στην περίπτωση που αυτές δίνονται, είναι κατώτερες των αδικημάτων που διαπράτονται: είναι συχνό φαινόμενο τα πειθαρχικά να συγκαλούνται πέραν του 20ημέρου από την καταγγελία και οι διοικητικές ποινές να επιβάλλονται πολύ αργότερα, με αποτέλεσμα ο μισθός των επιόρκων να συνεχίσει να καταβάλλεται κανονικά ή ακόμα χειρότερα να επιβάλλονται "αναγκαστικές αργίες" αλλά η οριστική τους κρίση να γίνεται μετά την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος που οδηγεί σε σπίλωση του ονόματος των κατηγορουμένων - αν είναι αθώοι. Ειδικές κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων δε, απολαμβάνουν ειδικής αντιμετώπισης π.χ. μέχρι πρόσφατα οι πανεπιστημιακοί γιατροί περνούσαν από "πανεπιστημιακά" πειθαρχικά ακόμα και αν εγκαλούνταν για περιπτώσεις που σχετίζονταν με την άσκηση του κλινικού τους έργου, δηλαδή για πράξεις ή παραλείψεις κατά την ενάσκηση των ιατρικών τους καθηκόντων. Αποτέλεσμα; Οι ποινές μικρότερες από τις αναμενόμενες...
Σε άλλες περιπτώσεις τα πειθαρχικά δεν συγκαλούνται γιατί λείπουν μέλη με αποτέλεσμα να επηρεάζεται και το ποινικό μέρος των υποθέσεων (όπου αυτό υπάρχει και κρίνεται στα δικαστήρια). Και αυτό ισχύει για τον Δημόσιο τομέα. Γιατί αν περάσουμε στους επαγγελματικούς οργανισμούς και ενώσεις που έχουν πειθαρχικά συμβούλια η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη - και έχει γίνει χειρότερη τα τελευταία χρόνια, που με τους μνημονιακούς νόμους η ισχύς τους έχει ελαττωθεί (αφού πλέον η άσκηση επαγγέλματος δεν σημαίνει υποχρεωτικά και την ύπαρξη ιδιότητας στο 90% των περιπτώσεων και έτσι έχουμε διάφορους ν' ασκούν ένα επάγγελμα χωρίς να είναι εγγρεγραμμένοι στους σχετικούς συλλόγους) και η δυνατότητα επιβολής ουσιαστικών ποινών είναι μικρή.  
Όλα αυτά θα μας πείτε ότι είναι γνωστά και γίνονται εδώ και χρόνια...
Εδώ όμως είναι και το πρόβλημα. Η πειθαρχική (και όχι η ποινική) δίωξη στην χώρα μας είναι κάτι που γίνεται ημιτελώς. Και γι' αυτό δε φταίνε "οι συνδικαλιστές" (όπως υποστηρίζει η Δεξιά), ούτε "η ατελής νομοθεσία" (όπως υποστηρίζει η αριστερά, η οποία υποτίθεται ότι είναι στην κυβέρνηση και η οποία είναι πίσω από τις πιο πρόσφατες αλλαγές όσο αφορά το Δημόσιο). Ο λόγος είναι ότι καμία συντεχνία δεν έχει το θάρρος να ξεκαθαρίσει την "κόπρα του Αυγείου" - ειδικά τώρα. Γιατροί, εφοριακοί και λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν φακελάκια και οι συνάδελφοί τους κάνουν τα στραβά μάτια, μηχανικοί κάνουν εκθέσεις χωρίς αυτοψίες και δεν περνούν από πειθαρχικό, γιατροί υπογράφουν ψευδείς διαβεβαιώσεις εμβολιασμών και οι ιατρικοί σύλλογοι κάνουν πως δε γνωρίζουν, φαρμακοποιοί ιδιοποιούνται σκευάσματα και συνταγές, δικηγόροι λειτουργούν με πρακτικές εισπρακτικών εταιρειών για να πάρουν χρήματα, δημοσιογράφοι κάνουν έμμεσες προβολές προϊόντων στις εκπομπές και τις παρουσίες τους και η πειθαρχική κρίση τους γίνεται καθυστερημένα, αν γίνει ποτέ - και η λίστα είναι ατελείωτη.
Προφανώς και το πρόβλημα είναι βαθύτερα ηθικό: στην εποχή μας που τα πάντα έχουν πάρει την κάτω βόλτα, τα πειθαρχικά αδικήματα που θα περάσουν ατιμώρητα και έρχονται στην επιφάνεια θα είναι όλο και περισσότερα.
Όμως γι' αυτό χρειαζόμαστε ταχύες διαδικασίες και διάθεση για ξεκαθάρισμα. Τόσο από πλευράς κράτους όσο και από την πλευρά των ίδιων των εμπλεκομένων επαγγελματικών συλλόγων. Το κράτος ξεχαρβάλωσε την αγορά χρησιμοποιώντας ως επίφαση τα μνημόνια (δήθεν για να μικρύνει το κόστος των υπηρεσιών - στην πραγματικότητα για να επιτρέψει την είσοδο αλυσίδων από το εξωτερικό) ενώ οι σύλλογοι στο βωμό των εισπράξεων (δηλ. των συνδρομών) κάνουν τα στραβά μάτια.
Καιρός τα πράγματα ν' αλλάξουν, γιατί η κατρακύλα είναι κοντά.

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Ο Πανιώνιος, ο Στηβ Γιατζόγλου και η Χρυσή Αυγή (ή το πως τα πολιτικά μαθήματα δίνονται με πράξεις και όχι λόγια)

Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2012, προκλήθηκε σούσουρο στους συνδέσμους του Ολυμπιακού. Ένα από τα πιο γνωστά ηγετικά στελέχη των οπαδών της ομάδας ανακοίνωσε την κάθοδό του στην πολιτική με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής. Για μια ομάδα που έκανε την εκτέλεση του ποδοσφαιριστή του Νίκου Γόδα (του οποίου παρεπιπτόντως η ιστορία περιπλέκεται με την Μανιάτικη οικογένεια των Κασιδιάρηδων οι οποίοι επί Κατοχής ήταν από τους καλύτερους φίλους των Γερμανών στον Πειραιά) σημαία του συλλόγου, της οποίας η ιστορία είναι συνυφασμένη με τις προσφυγικές και δημοκρατικές συνοικίες του Πειραιά και η οποία διατείνεται ότι χτυπήθηκε επί Χούντας, κάτι τέτοιο δεν ακουγόταν καλά.
Βέβαια όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η Χρυσή Αυγή είχε στήσει "τσαντίρι" στην Θύρα 7 καιρό πριν εκείνες τις εκλογές, καταλαμβάνοντας συγκεκριμένα σημεία και κάνοντας κατήχηση και στρατολόγηση, χωρίς να υπάρξει αντίδραση-προστασία στη δημοκρατική ιστορία του συλλόγου.
Αφού ξεσηκώθηκε σάλος (και αφού η Χρυσή Αυγή έκανε καλά τη δουλειά της), παρουσιάστηκε ένα καθυστερημένο "no politica" κατά το οποίο (βλακωδώς), "όλοι Ολυμπιακοί είμαστε και ας υποστηρίζουμε ότι να' ναι πολιτικά". Αυτό βέβαια στα χαρτιά, γιατί στην πράξη το πρότερο σκηνικό συνεχίζεται απλώς όχι ανοιχτά πλέον.
Αυτό το "no politica" το ενστερνίστηκαν και άλλοι οπαδικοί συνδέσμοι, με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις - προεξαρχόντων των "Original" της ΑΕΚ και των "Πανθήρων" του Πανιωνίου.
Βέβαια όπως σωστά παρατηρεί ο Δημήτρης Ρούσσος στο gazzetta.gr σχετικά με το "no politica": "...Bέβαια, όπου «πολιτική», εκείνοι εννοούν προοδευτικές ιδέες, αγωνιστικά μηνύματα, αλληλεγγύη σε αδύναμους και κατατρεγμένους. Κατά τ’ άλλα, τα συνθήματα κατά υπουργών και πρωθυπουργών πάνε κι έρχονται, ρατσιστικές ιαχές για μαύρους ακούγονται, συνθήματα για «Βούλγαρους» και «Τούρκους» κυριαρχούν. Το ανιστόρητο «no-politica» ριζώνει στις κερκίδες το φασιστικό δηλητήριο κι εξορίζει την κοινωνικότητα. Όλα αυτά, σε έναν χώρο κατ’εξοχήν κοινωνικό."
Και η ζωή συνεχίστηκε...Το θέμα όμως ξαναήρθε στην επιφάνεια με αφορμή την αποπομπή του Στηβ Γιατζόγλου από την τεχνική ηγεσία του μπασκετικού Πανιωνίου - μόλις μία μέρα μετά που ανέλαβε προπονητής. Αιτία ήταν η δεδηλωμένη πίστη του γνωστού προπονητή στην "αξία" της Χρυσής Αυγής, θέση που διατήρησε ακόμα και μετά τη δολοφονία του Πάνου Φύσσα - το κομβικό σημείο δηλαδή στο οποίο έπεσαν οι μάσκες, ακόμα και για τα μάτια των πιο ανίδεων...Ο Στηβ Γιατζόγλου - σπουδαίος μπασκετμπολίστας και σπεσιαλίστας σαν προπονητής στο να "σώζει" ομάδες από τον υποβιβασμό - κλήθηκε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα, να γλυτώσει δηλαδή την ομάδα από το να "πέσει" στην Α2. Οι "Πάνθηρες" όμως, που αποτελούν το βασικότερο μοχλό υποστήριξης της ομάδας, μόλις το έμαθαν αντέδρασαν και ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ την αποπομπή του. Πληροφορίες λένε ότι χρησιμοποιήθηκαν πολύ σοβαρά "επιχειρήματα" και παντός είδους απειλές. Η διοίκηση της ομάδας (που δε στέκει και πολύ καλά στα πόδια της), "λύγισε" και ο γνωστός προπονητής έγινε γρήγορα παρελθόν...
Και αναρωτιόμαστε: Δε γνωρίζουν οι "Πάνθηρες" την ικανότητα του Γιατζόγλου να φέρνει εις πέρας "επικίνδυνες αποστολές"; Ασφαλώς και ναι. Δε γνωρίζουν οι "Πάνθηρες" τον άμεσο κίνδυνο υποβιβασμού της ομάδας τους; Προφανώς και ναι - αφού εκείνοι ήταν που απαίτησαν πρόσφατα ριζικές αλλαγές στην ομάδα.
Άρα γιατί το έκαναν; Απλώς γιατί η ιστορία της ομάδας είναι πάνω απ' όλα..."Για να μην ανοίξουμε άλλες παρτίδες, σκουπίδια σαν αυτό .. ούτε να το σκέφτεστε" δήλωσαν και τέλος...Ο Στήβ Γιατζόγλου όσο και είναι μοναδικός στο να γλυτώνει υποβιβασμούς, δεν ταίριαζε με το προφίλ του συλλόγου. Δεν μπορεί να ταιριάξει ο ακροδεξιός του λόγος με μια ομάδα που "αναπνέει" σε προσφυγικές και δημοκρατικές περιοχές.
Δε νομίζουμε να διαφωνεί κανείς ότι αυτό αν ακολουθούσαν αυτό το παράδειγμα και οι υπόλοιποι συνδέσμοι "οργανωμένων", τα γήπεδα και η κοινωνία μας θα ήταν καλύτερη...

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Περί αναδοχής και υιοθεσίας...

Τελικά η κρυφή ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ, που τα έχει κάνει μαντάρα σε όλα τα επίπεδα και με όποιο τρόπο είναι αυτό ανθρωπίνως δυνατόν, τείνει να γίνει ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της. Τελευταίο επεισόδιο στο σήριαλ "Νόμοι για τους οποίους ΔΕΝ ψηφίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ από το λαό" έχει σχέση με την πιθανότητα υιοθεσίας και αναδοχής από το ομόφυλα ζευγάρια.

Η σχετική διάταξη παρείσφρυσε σε νομοσχέδιο το οποίο (σωστά) εκσυγχρονίζει τον σχετικό κώδικα, κάνοντας (κυριολεκτικά) μαντάρα την όλη προσπάθεια. Η διάταξη έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις ακόμα και μέσα στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ και δικαίως: α) η κοινωνία είναι δεδηλωμένα αντίθετη κατά πλειοψηφία σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και β) υπάρχει ξεκάθαρη ανακολουθία με τα όσα η κυβέρνηση είχε δηλώσει στα τέλη του 2015, όταν, προκειμένου για να κατευνάσει τις αντιδράσεις της κοινωνίας και της κοινοβουλευτικής της ομάδας για την επέκταση του "συμφώνου συμβίωσης" στα ομόφυλα ζευγάρια, είχε κατηγορηματικά αρνηθεί την καθιέρωση δικαιώματος υιοθεσίας και αναδοχής από αυτά, χωρίς να υπάρχει σαφής και εμπεριστατωμένος διάλογος μέσα στην κοινωνία.

Κάτι τέτοιο δε συνέβει - και ο λόγος είναι απλός: η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η κοινωνία διαφωνεί. Όσες αναρτήσεις και αν γράψει ο pitsirikos, όσο και αν φωνάξει ο ηχολήπτης-βουλευτής κ. Καραγιαννίδης (ο οποίος αφού κατάπιε αμάσητα τα μνημόνια και ψήφισε το ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας εγκαλεί γι' ανακολουθία όσους αντιδρούν), όσα άρθρα και αν γράψει η γνωστή για τις θέσεις της Athens Voice (για την ανταπόκριση της οποίας ο τίτλος της δεν μπορούσε ν' απέχει περισσότερο από την αλήθεια), η κοινωνία διαφωνεί. Καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία. Και επειδή η κυβέρνηση γνωρίζει τα αισθήματα της κοινωνίας, δεν κάνει διάλογο και προσπάθησε να περάσει σε μια κατεπείγουσα "διαβούλευση" τη διάταξη, χωρίς να ενημερώσει κανέναν από τους "εκπροσώπους του λαού".

Είναι όμως κομβικό η κοινωνία να είναι σύμφωνη - όχι συνολικά, αλλά κατά πλειοψηφία - με τέτοια μέτρα. Γιατί στην πράξη θα φανεί η αποδοχή του μέτρου, το οποίο θα έχει προεκτάσεις στην καθημερινότητα και θα δοκιμάσει την κοινωνική συνοχή. Σε μια εποχή όπως αυτή - που η κοινωνία βρίσκεται στην πίεση, επιβάλλεται η συζήτηση και η συμφωνία, μακρυά από κρυφές ατζέντες και αποφάσεις εν κρυπτώ.

Δίκαιες λοιπόν οι αντιδράσεις και δίκαιη η οργή. Η κυβέρνηση οφείλει ν' ακούσει, γιατί όπως σωστά σημειώνει στην επιστολή διαμαρτυρίας της, η κ. Γεννιά (βουλευτής Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ): "...Καμία αλλαγή δεν πρέπει και δεν μπορεί να επέλθει χωρίς τη ζύμωση και τη συμμετοχή της κοινωνίας. Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι αντίθετη. Γιατί επιδιώκουμε να πάμε κόντρα; Ειδικά αυτήν τη στιγμή; Δεν πρέπει να λησμονείτε ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι και πρέπει να είναι Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Και ότι οι Βουλευτές οφείλουν να εκφράζουν τη βούληση των Ελλήνων. Το σύστημά μας είναι αντιπροσωπευτικό. Αυτό μας δεσμεύει κατά κατηγορηματικό και απόλυτο τρόπο."  Η τελική αιχμή της κ. Γεννιά δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητη - όπως και στο θέμα της ηλικίας από την οποία μπορεί να γίνει επιλογή φύλου (μια επιβεβλημένη κατά τ' άλλα κίνηση που έδωσε το δικαίωμα επιλογής σε χιλιάδες "εγκλωβισμένους" ανθρώπους), η κυβέρνηση λειτουργεί ως όχημα συμφερόντων μιας μειοψηφίας της κοινωνίας και όχι της πλειοψηφίας. Αλλά δε δείχνει να καταλαβαίνει, όπως δείχνουν οι δηλώσεις των "εμπνευστών" του νομοσχεδίου.

Πάντως η ουσία είναι μία: Κανείς δε μακροημέρευσε έτσι και κανείς δεν έμεινε στην ιστορία ως "μεταρρυθμιστής" λειτουργώντας με τέτοιο τρόπο...